Ik zou zeggen”Like’en” die hap
Ik heb alle (officiele) Teckels al toegevoegd.

Groet’n! Jeffrey.

Na een prima thuisreis zonder ook maar één file zijn Annie en ik om een uur of half 9 thuis aangekomen. Uiteraard hebben we traditiegetrouw de McSnack even aangedaan om even lekker te cholesterollen… De rest van de Teckels heeft ook een voorspoedige reis gehad en zijn weer veilig thuis aangekomen.

Onze 7 kinderen plus 1 logeetje waren blij ons weer te zien:

Ik kan wel zeggen dat we een heerlijke week hebben gehad, waarbij we het erg getroffen hebben met het weer. Er is leuk gevlogen en het was uiteraard weer ongezond gezellig! De nieuwe LT shelter heeft z’n nut al meer dan bewezen, want overdag was het buiten de schaduw van de shelter niet te harden…

Iedereen bedankt voor de supergezellige week, en hopelijk gaan we gauw weer op pad. Hou de LT agenda in de gaten!

Groetjes! Anita & Jeffrey

De dames op pad

De dag begon met stress. Enigzins normaal wakker worden is er de laatste dagen niet meer bij, terwijl ik nog met de toilettas in de weer ben staat de rest al te trappelen van ongeduld om te vertrekken voor een vlucht. Snel alles bij elkaar gegrist, en naar het busje gerend. Daar buiten adem aangekomen blijkt het laatste busje vol te zitten en moet ik – met nog een aantal teckels – wachten op een volgend busje. Nodeloos zitten haasten dus.

Het weerbeeld van vandaag geeft sterke overontwikkeling met kans op onweer aan vanaf de middag. Dus het wachten op een nieuwe bus moet niet te lang duren. Jan gaat toch maar even kijken bij Piet Veerman of daar plaats is een busritje vanuit Steinfeld. Na wat onderhandelen kunnen we met de bus van Baumgarten naar boven. Bij aankomst zien we Lieneke net vertrekken en we lopen rustig naar de startplaats om ons daar klaar te maken voor een vlucht. Snel nadat de laatste cursisten van Airtime en een Duitse vliegschool zijn vetrokken starten de laatste teckels richting Greifenburglanding. Niet lang na de landing beginnen de eerste teckels de tenten af te breken, het is immers nog droog met een zonnetje.

Al gauw is het een drukte van belang, waarbij losgetrokken haringen en tentdoeken door de lucht vliegen. Na een uurtje keert de rust weder, dit omdat een aantal teckels hun spullen al in de auto hadden of omdat er gegeten moet worden. Na de lunch gaan Annie, Tjitske en Lieneke wandelen en blijft de rest op de camping (Jantine en Miep waren nog onderweg, omdat die ‘s ochtends aan hun wandeling waren begonnen).

Op een enkel spatje na verloop de middag zwaar bewolkt maar droog en zo rond half vijf begint het op te klaren en stelt Daniel nog een laatste vlucht voor. Hier was voldoende animo voor waardoor Daniel, Jan en ik in de auto sprongen (gechauffeerd door Judith) om omhoog te rijden naar de 500 meter stek. Ondertussen had Jeffrey contact gehad met de wandeldames en die bleken in de buurt van de 500 meter te zijn! Een toeval wat je niet voorbij moet laten gaan vonden ook zij, dus in de auto lagen ook hun pakzakken.

Boven aangekomen zaten de drie dames al op een boomstam en konden we met ons zessen naar de startplek lopen. Uitpakken en een leuke namiddagvlucht maken richting de landing.

Voor de dames was dit het meest luxe ” walk-&-fly” ooit! Nadat de pakzakken weer waren ingepakt hebben we met z’n allen nog voor de tenten (nou ja, van wat er nog staat) een laatste proost uitgebracht op deze zomerse week. Morgen gaan de meeste teckels met bruingebrande koppies weer terug naar Nederland, behalve Pieter (die staat hier nog een weekje of 2), Wilma en Brigitte blijven wellicht nog een dagje  en Jantine en Dirk want die waren al weg. Eerst nog van deze avond  genieten en daarna rusten voor de dag van morgen…

O, en dat nog even genieten van deze avond moet wel lukken. Ons lieve erelid Marina heeft ons vanavond een heel gepast cadeau meegegeven. Een doorzichtige fles met daarop de tekst: “Achtung Hausbrand (2011)”. We hebben een eerdere ervaring met een dergelijk drankje en dat beloofd dat het “Achtung”-deel er niet voor niets staat. En dan is er nog een tweede fles met “Nussschnaps”, speciaal voor de dames. Ook ons thuisgebleven teckeltje Nathalie is niet vergeten (althans als Jasper niet onderweg wat gaat nuttigen).

Marina bedankt, ook voor je lieve uitnodiging later deze zomer.

HIER de foto’s

lekker zitten bij de landing

Toen we vanmorgen wakker werden was het stralend blauw, het beloofde een prachtige dag te worden. De berichten voor vandaag waren echter iets minder: vroeg in de middag overontwikkeling met als gevolg onweer. Ik had deze week al een paar keer te lang gewacht en ook Lieneke, en met het weerbericht in ons gedachten was het plan om vroeg te starten. We stonden met de hele teckelroedel (behalve Juut en Daan) al vroeg klaar bij de busjes en tegen half 11 gingen we naar boven. Het plan was om naar de 1300 mtr. plek te gaan, maar onze “busschaffeur” raadde dit af, omdat hier een veel te harde wind stond. Dus naar de 1100 mtr. plek.

Juut en Daan waren wel op de 1300mtr plek en Judith was de enige cursist (de eerste) die hier startte, de rest kon weer inpakken vanwege de wind. Ze had een prachtige start en met applaus vloog ze weg (samen met Daan).

Op de 1100, waar wij waren, was de wind behoorlijk cross, maar iedereen (op 4 na) startte behoorlijk weg. Lieneke, Ik, Benjamin en Wilma konden niet, vanwege de wind, over G’burg komen en landden in Berg. De rest na een beetje thermiek van ongeveer een half uurtje op de camping. Wilma startte weg met een “lijn over” en bracht de teckels op de start in “rep en roer” en ook op de landing waren de teckels niet rustig. Wilma kreeg allemaal goed bedoelde aanwijzingen en er werd zelfs radiostilte afgedwongen. Kortom… lichte paniek, maar van dit alles heeft Wilma niks gemerkt… Haar radio deed het niet, de accu was leeg. Ze heeft met wat verschillende pogingen geprobeerd om de lijn goed te krijgen, maar dit lukte niet goed, maar met gewicht sturen is ze heel goed in Berg bij ons geland.

Ondertussen was het op de start steeds lastiger om weg te komen (harde cross wind, met harde thermiekbellen en soms rugwind) en later mocht er helemaal niet meer gestart worden, omdat de wedstrijd van de delta-vliegers begon. Jasper, Brigitte, Tjitske en Pieter stonden nog op de start en na de wedstrijd was het helemaal niet meer startbaar, omdat er al donkere wolken waren ontstaan en onweer op komst was… Dus allemaal pech voor deze 4. Ondertussen op de landing was het heel gezellig, Lieneke en ik zijn nog even op de fiets naar G’burg geweest om te pinnen en op zoek te gaan naar een zonnebril (tijdens de landing was Lieneke een glas uit haar bril verloren). We hebben gezellig op een bankje nog een ijsje gegeten, omdat de sportwinkel pas na een half uur open ging. In de regen zijn we teruggefietst. Aangekomen op de camping zat de stemming er al helemaal in, want het pak rosé stond al op tafel  en er was al menig biertje genuttigd… Lieneke en ik hebben nog aangeboden om de 4 op te halen, maar daar was de hoop nog niet verdwenen, de bui zou wel overtrekken en dan kon er nog gevlogen worden…. Maar helaas… De stemming steeg op de camping en op de start …. Tja, daar kan ik alleen maar naar gissen…

Aan het eind van de dag kwamen de 4 teckels een beetje “laf” aan, maar de bui was voorbij en de lucht klaarde op. Het leek erop dat er nog een vluchtje van de 500mtr plek gemaakt kon worden, dus… Wilma heeft Tjitske, Jasper en Daniel stiekem in de auto gestapt en nog naar boven gereden… Maar helaas het zat ze deze dag niet mee… Er was flinke rugwind, dus niet startbaar… Helaas weer met de auto naar beneden….. Precies om 7 uur waren ze weer terug, precies op tijd voor de 13 Hunchen (halve kippetjes) die we hadden besteld.

Nu zitten we gezellig in het restaurant, de kip is op, de lucht is geklaard en iedereen is weer blij. Kortom, voor de meeste teckels was het een mooie dag, op een paar na ietsje minder… Maar ja, morgen is er weer een dag… Nieuwe ronde; nieuwe kansen.

Doei!

HIER de foto’s.

Gisteravond heeft het geonweerd en geregend, en hebben we na het eten gezellig broeierig in de LT partytent gezeten en het lokale borreltje van Ureterp uitgeprobeerd: Oerterper kruidenbitter… Heerlijk! We konden niet te lang blijven zitten want we hebben de LT partytent beloofd aan Wytse voor zijn  laatste n8. Zo kon ie zijn eigen tent mooi droog inpakken.

Panorama 1300 meter startplek

Vanmorgen hebben we weer gezellig ontbeten met z’n allen en zijn om een uur of elf met 2 Putzl busjes naar de Emberger getogen (verzamelen op de kempiff, en zo de file voor de deur vermijdend). Omdat het gister zo druk was op de 1100 zijn we doorgereden naar de 1300. Daar zat al een best bosje wedstrijdvliegerts te w88 op het startsein, maar er is ruimte zat. De wind kwam echter uit het noord-westen, dus de beste optie was op nog een stuk omhoog te sjouwen naar de 1400 meter. Daar sta je beter op de wind en niet in de lij. Ik was de trendsetter wat dat betreft, want zoals u wellicht weet sta ik niet bekend om mijn geduld . Bovendien dreigde overontwikkeling vandaag dus niet te lang w88.

Ik ben als eerste weggestart, en ging heerlijk omhoog. Ik zat gauw op wolkenbasis, en heb toen een paar foto’s gemaakt van de andere teckels op de 1300 meter tussen de wolken door en vond het toen tijd om richting Stagor te gaan. Al met al heb ik een dik uur gevlogen, en vond de wolken toen wat te donker worden en ben richting landing gegaan. Na mij zijn Dirk, Jan en Miep (want Miep is mee geweest aan de tandem!), Tjitske en Jorden. De rest is weer naar de 1100 gelopen omdat de wind toch te cross was en ze te lui waren om omhoog te lopen (terwijl Jan met tandemscherm op zijn rug omhoog gebuffeld is!)

De mensen op de 1400 (?) zijn allemaal keurig weggestart, en behalve Wilma ook allemaal op de kempiff geland. Wilma vertrouwde de boel niet zo en heeft eieren voor haar geld gekozen en is op de landing in Berg geland. Daar heeft Pieter haar later weer opgehaald. De laatste starters (Anita en Lieneke) hadden nog pittige condities en waren blij weer op de landing te staan. Jan en Miep hebben met de tandem nog leuk gethermiekt en hebben een mooi half uur gevlogen. (kon veel langer, maar het ging overontwikkelen weet u nog?!)

‘S middags hebben we ge-relaxed, schoonheidsslaapjes gedaan en gezopen   Miep en Jantine zijn op de fiets gestapt richting de kloof gereden, en daar wat gelopen. Annie heeft slaafs naar Eefje geluisterd (Start to run) en heeft een half uur hard gelopen. Jorden en Jan hebben het scherm van Dirk gechecked, want er was een Delta half op geland. Dirk kon dat niet zelf checken, want hij heeft na een snoekduik om diezelfde landende delta te ontwijken zijn rug bezeerd…

De overontwikkeling is helemaal weg, en het is heerlijk weer, en we zitten gezellig aan de witbieren, rosé en kaas en het wordt al weer gauw uber-lollig… Vanavond gaat een groepje eten bij de familie Petit over de Drau (300 soorten bier), en Annie, Jappie en ik gaan zelf koken (ik dus). Juud en Daan gaan op de kempiff eten.

HIER de foto’s van vandaaag.

Bijgestaan door ons Lieneke. Wakker geworden met een stralende zon. Na een heerlijk ontbijt waarin helaas de croissant ontbrak zijn we vlot naar de Emberger vertrokken in de hoop de wedstrijdvliegers voor te blijven. Boven aangekomen was het een drukte van belang met veel paragliders en deltavliegers. De mannen besloten direct te gaan uitleggen en te starten bijgestaan door de dames die een rustiger moment wilden afwachten. Achteraf hebben ze daar spijt van gekregen. Jeffrey, Dirk, Jasper, Daniel en Jan gingen voor de vlucht naar Lienz en Jorden bleef in de buurt van de Emberger.

Boven de besneeuwde toppen

Dirk is de dagkampioen en is geland in Lienz nabij het station en had geen moeite om terug te keren naar de kempiff. Jeffrey is ook voor Lienz geweest, en kwam een heel eind terug en is uiteindelijk op de terugweg geland in Dellach, terwijl Jan en Jasper geland zijn in Berg. Jorden heeft zijn antipathie voor inklappers en turbulentie overwonnen en is zelfs nog even in de wolken geweest en na een uur geland op de camping. Toen de drukte voorbij was zijn de dames gestart, helaas was toen ook de thermiek voorbij en begon het hier en daar wat te regenen. Anita heeft nog wat belletjes gehad maar daar bleef het dan ook bij. Tjitske en Lieneke hadden er nog niet genoeg van en besloten aan het eind van de middag nog een vlucht te maken. Jorden en Anita sloten zich hier bij aan. Jasper heeft zijn bier weer in de koelkast laten zetten en was zo aardig om de fanatiekelingen naar de 500 te rijden n de C8. Achter elkaar gestart in formatie zijn ze van de Wiesflecker gevlogen om de vliegdag prettig te beëindigen. Miep en Jantine hebben de dag in absolute nutteloosheid doorgebracht en lekker van de zon genoten. Judith heeft een mijlpaal gezet door een landing te maken op voor haar volstrekt onbekend terrein in Steinfeld. Wilma heeft het rustig aangedaan door te starten op de 1300 m helling (lekker rustig, want weinig wedstrijdvliegers) en heeft een mooie vlucht naar uiteindelijk de camping gemaakt. Nu zijn we aan het uitbuiken in het restaurant en zullen de dag met een hoog % afsluiten in de kennel. Oant moarn!

HIER de foto’s.

Vandaag is het Koninginnedag. Een goede reden om alles en iedereen te ontvluchten, behalve een prachtige groene weide ergens in Drenthe. Al vroeg gaat de wekker en nog half slapend ga ik naar beneden om het koffieapparaat aan te zetten. Want we gaan lieren!!! Dus snel broodjes smeren, de koffie in de isoleerfles doen, de pakzak in de auto en niet te vergeten: ZONNEBRANDCRÈME opsmeren. Want het wordt prachtig zonnig weer ( ja ja, in Greifenburg is het warmer, ik weet het).

Hooghalen
We zijn vandaag met een klein groepje. Hoe zou dat toch kunnen? We beginnen om 10:00 uur, want de verwachting is dat de wind gaat aantrekken. Dus snel gaat de eerste, Siebren, klaar staan. Na een prima start blijft hij toch lekker dobberen boven de boerderij. Na zo’ n 20 minuten land hij weer. En het is nog geen 12 uur, dit belooft veel goeds.
Er is een nieuw scherm, de Mojo 4. Deze zit nog in de verpakking en ik besluit deze te gaan invliegen. Inmiddels is de wind al behoorlijk toegenomen en staat bij 90° cross. Maar na een prima start bereik ik een hoogte van 330 meter. Even het scherm aanvoelen en dan uittesten…. en goedgekeurd.

Iedereen vliegt de hele dag lekker door, maar tegen 15:00 uur wordt de wind toch te hard en besluiten we te stoppen. Snel de boel inpakken en dan naar het Wapen van Schotland. Het terras zit bomvol, maar met wat geboer en gescheet kiezen al snel 2 fossielen het hazenpad en hebben we een tafeltje veroverd. Het witbier smaakt weer eens prima. We hebben nog wat poep- en kotspraat (details aanvragen per e-mail) gehad, wat erg op de lachspieren werkte. Ik heb 2 solo- en 2 duovluchten gemaakt, dus al met al was het een geslaagde dag. Het volgende weekend gaat PNN voor 2 weken naar Frankrijk, dus zal het lieren wel even op een laag pitje komen te staan. Maar eerst maar eens op de fiets naar Polen…

De foto’ s van vandaag

Cheerio,
Sjeeraar

Oranje in Oostenrijk

Tjitske heeft inspiratie:

Vanmorgen toen ik de tent uit kwam, scheen het zonnetje vrolijk. Nog voordat het ontbijt gereed stond, kon de trui echter al weer aan. De eerder voorspelde super-vliegdag zat er niet in, de bewolking bleef nl hangen.  Desondanks stond iedereen al vroeg present voor een vluchtje van de Wiesflecker (500 m). De cursisten waren net uitgevlogen. Helaas hebben we daardoor de vlucht van Judith net gemist.

Wat zal ik zeggen over dat eerste vluchtje: het was lekker rustig in de lucht en iedereen was al snel weer op de landing om met een zuidwindje te landen. Gelukkig hadden we juist nog tijdens het ontbijt het circuit voor zuid-wind doorgenomen: linksom. Voor sommige mensen – ik noem geen namen omdat het over mezelf gaat – was het nog moeilijk om deze recent opgefriste theorie goed in de praktijk te brengen. Laat ik het daar maar op houden.

Na een rustige koffiepauze op het kampement, die naadloos overging in een luie lunch, was het Dirk die toch weer het 10 minuten signaal gaf. Er was snel een busje gevuld en we zijn naar de Wasserteuer gereden.  Jan de Man had het volgende busje en kwam als enige op de Wiesflecker terecht.

De mannen hebben snel uitgepakt en zijn vlot weggegaan. Jeffrey was als eerste weg en kon de camping nog goed halen. Bij Jordan en Dirk ging het ook nog goed, maar Jasper had te stevige tegenwind te pakken en is net aan de andere kant van de heg geland. Toen bleven er nog 4 meiden over: Lieneke, Anita, Pieter en ikzelf. Dat leidde tot druk radio contact over de buien bij Lienz en Greifenburg en gesprekken over rotor theorien, landingsveldkeuzes en startvolgorden.

Uiteindelijk zijn Pieter en Lieneke er als eerste eruit gegaan. En inderdaad na een mooie start en heel veel zink, konden ze in een streep naar Steinfeld. Na de goede berichten hebben Anita en ik ons als laatste gereed gemaakt. Ik had de eer om er als laatste uit te gaan. Het rommelde inderdaad flink toen ik de luwte van de startplek Wasserteuer uit vloog. Hobbel, hobbel, even omlaag en omhoog, geritsel in het scherm, en heel veel zink. Dus ook snel naar Steinfeld en met de neus in de wind af-lussend. Ik voelde me best trots op mezelf,  en wij meiden. Jeffrey kwam ons ophalen en heeft nog even een filmpje gemaakt. Deze staat nu op zijn faceboek. Tot slot heeft Pieter het feest compleet gemaakt door ons te trakteren op een ijsje.

Het avondprogramma ziet er weer heel aantrekkelijk uit. Met als variatie op het thema: oranjebitter. Ook hier in Oostenrijk denken wij nl aan de koningin. Bijna iedereen heeft wel een oranje element in zijn outfit opgenomen. En Judith heeft op heerlijke oranje koeken getrakteerd.

Jorden doet de plichtpleging

Jazeker… Behalve Joop en A3 Bernard is Marina nu ook officieel ere-lid van de Laffe Teckels!

Deze titel heeft ze verdient omdat ze de afgelopen jaren de Teckels zo verwent heeft met liefde, aandacht, schnapps, en zelfs een BBQ bij haar thuis! (zie de weblog Greifenburg juli/augustus 2011). Jorden had vorig jaar al de schoenmaat gevraagd van Marina, en heeft vervolgens een fijn paar Laffe Teckel klompen gemaakt. Bovendien mocht ze een Laffe Teckel beeldje uitzoeken uit de “Gouden LT Koffert” …

Alleen Judith moest vandaag de wekker zetten, want haar cursus begint vandaag. De rest van de teckels had de hoop dat er toch een vluchtje  in zou zitten, maar werden al snel teleurgesteld, de wind was te hard.  Al snel werd besloten dat er gewandeld zou worden. Ook lekker. Gelukkig zoals altijd heeft Annie de wandelkaart mee, Judith zou gaan oefenen op de oefenhelling en blijkt dat daar net een hele leuke wandelroute naar toe gaat. Zo gezegd zo gedaan. Half 11 zijn we vertrokken. Soms was het moeilijk om de route te vinden, omdat ze aardig aan het werk waren geweest in het bos en er nieuwe paden bij waren gekomen….. maar na wat speurwerk kwamen we aan op de oefenhelling. (trouwens, dit was dezelfde route die we hadden gelopen in mei 2008 met Olaf, Marianne, Jasper, Jeffrey en de tiepmiep) Onderweg vond Lieneke nog een hazelworm in het gras, die als fotomodel heeft gespeeld. Helaas was er niet veel actie op het veld, mede door de wind, die soms uit alle richtingen kwam. Dit was een mooie pauze voor ons om ons broodje/ appeltje te eten. Onze wandeling werd hervat en eindigde op het terras bij de brug over de Drau. Toen we op de camping aankwamen ging ieder zijn weg, wij (Annie en Lieneke) besloten dat het nodig was om onze voeten af te koelen. Met de slippers in de hand zijn we naar het meer naast de camping gegaan. Het water was heeeeel koud, maar daarna konden we wel huppelend terug. De rest van de middag hebben we besteed aan: eten, lezen, zonnen, slapen, groundhandelen, de shelter opzetten, afwassen, douchen en kijken naar de paar gekken die toch gingen vliegen en de camping haast niet konden halen.

Het is nu inmiddels 18:23 uur en we gaan zo eten. Het is inmiddels al wat rustiger in de lucht en nog heerlijk weer. Morgen beloofd het weer een mooie dag te worden.

Oant moarn!

HIER de foto’s